AFET

İslam ahlakı, fıkıh ve hadis alanlarında farklı anlamlarda kullanılan bir terim.

Sözlükte “Belâ, musibet, hastalık, ku­sur, genellikle isabet ettiği şeyi faydalı olmaktan çıkaran durum” gibi mânalara gelir. Kur'ân-ı Kerîm'de bulunmamakla birlikte hadislerde bu anlamlar yanında “Ölüm, bir kabiliyet veya hasletin fayda ve değerini ortadan kaldıran arızî hal” gibi mânalarda da geçmektedir.

Hadiste Afet
 
Hadisin zayıf olmasının se­bep ve illetini ifade eder. Bu terimin bir başka kelimeyle birlikte kullanılması zayıflığın derecesini bildirirse de mut­lak  kullanılması   halinde  bu  zayıflığın derecesini tesbit etmek güçtür. Bu du­rumda “Afetühü fülân” tâbiri hadisin uydurma olmasından kinaye olabileceği gibi, o hadisin hangi sebeple reddedil­diğini de ifade edebilir. Rivayetinden bahsedilirken hakkında âfet tâbiri kul­lanılmış olan râvinin rivayet ettiği hadis i'tibar için bile alınmaz. Sehâvî ve Sindiye göre böyle bir râvi, cerhin ikinci derecesinde yer alır.

Bibliyografya

1- Süyûtî. Tedrîbü'r-râvî (nşr. Abdülvehhâb Abdüllatîf), Kahire 1379/1959.
2- Leknevî. er-Ref ve't-tekmîl (nşr. Abdülfettah Ebû Gudde), Halep 1388/1968.

TDV İslâm Ansiklopedisi

Özel Arama Motoru
- Design by Filozof.net