Şehircilik


Şehircilik terimi şehir fenomeninin bir özelliği olan insan topluluğunun farklı bir niteliğini, varolmanın, ya da hayat tarzının özel bir biçimini gösterir.

G. Simmel, P. A. Sorokin ve C. Zimmerman, R. Park, N. J. Spykman ve L. Wirth'in eserleri varolmanın, ya da hayat tarzının özel bir biçimi olarak şehirciliğin özelliklerinin az ya da çok ortak yönlerini ortaya koymuştur, özellikle L. Wirth'in eseri Amerikan sosyolojisinde bu yaklaşımın temsilcisidir. Bu özellikler,

a) sosyal tabakalaşma sisteminin ana temelini oluşturan farklılaşmış meslek yapısına bağlı karmaşık bir iş  bölümü;

b) geniş bölgesel ve sosyal hareketlilik

c) nüfusa belirli bir fonksiyonel bağımlılık;

d) kişilerarası ilişkilerde temel olan kişisel anonimlik ve sosyal rollerin ve rol ilişkilerinin parçalanması;

e) sosyal kontrolün dolaysız biçimine güveni; ve (f) normatif aykırılığı içerir. Giderek artan sayıdaki sosyolog şehrin mahiyetine ilişkin bilimsel bir (anımın formel kriterinin, onun demografik benzersizliğine yani mutlak büyüklüğü ve yerleşim yoğunluğuna bakarak bir şehir topluluğunun tanımına varmaktadırlar.

SBA

Şehircilik, -ği   

a. Şehirlerin kurulmasında, düzenlenmesinde, güzelleştirilmesinde kullanılacak, uygulanacak yöntemleri, şehirlerle ilgili toplumsal, ekonomik vb. sorunları konu edinen bilim dalı, kentçilik, urbanizm: "Şehircilik diye bir ihtisas olduğunu öğrenmiştik." -F. R. Atay.
Güncel Türkçe Sözlük

TDK Sözlük

Yorum ekle veya Makaleye katkı yap

Uyarı!
Hakaret içeren yorumların yasal takip gereği ip adresleri sistem tarafından kayda alınmaktadır.


Filozof
Özel Arama Motoru
- Design by Filozof.net