ARON, Raymond (1905-1983)

Fransız sosyal bilimci ve gazeteci. Sanayileşmiş toplumlarda ideolojilerin önemini yitirdiğini savunmuştur.

Raymond -Claude- Ferdinand Aron 14 Mart 1905’te, Paris’te doğdu, 17 Ekim 1983’teParis’teöldü. 1930’da. Ecole Normale Superieure’den doktora aldı. 1934’e değin Köln Üniversitesi’nde ve Le Havre Lisesi’nde ders verdi. 1934-1939 arasında Ecole Normale Superieure’de Sosyal İncelemeler Merkezi’nin sekreterliğinde bulundu. 1939’da Toulouse Üniversitesi’nde sosyal felsefe profesörü oldu. II. Dünya Savaşı sırasında Fransız Hava Kuvvetleri’nde görev aldı; Paris’in düşmesinden sonra, Charles de Gaulle’ un önderliğindeki anti-faşist direniş hareketinin yayın organı olan La France Libre gazetesini vönetti. Daha sonra Jean-Paul Sartre ile birlikte Les Temps Modernes dergisini kurdu. 1946’da bir süre, sol eğilimli Combat dergisinde çalıştıktan sonra, 1947’de sağ eğilimli Le Figaro gazetesinin editörü oldu ve bu görevini 1977 yılma değin sürdürdü. 1955’te Sorbonne Üniversitesi’ne profesör olarak atandı. Legion d’honneur, Montaigne, Goethe ve Tocqueville ödüllerini aldı. 1981’den ölümüne değin College de France’da öğretim üyeliği yaptı.

Önceleri sol varoluşçuların ve özellikle Sartre’ın çevresinde yer alan Aron, 1955’te yazdığı L’Opium des intellectuelles (Aydınların Afyonu) adlı kitabında Batılı Marxistler’in Sovyetler Birliği’ni desteklemelerini eleştirdi ve ABD önderliğindeki Batı ittifakı sistemim savunmaya başladı. Ote yandan, sömürgeciliğe karşı çıkarak, Fransız kuvvetlerinin Cezayir’den çekilmelerini istedi. 1968 Mayısı’ndaki öğrenci olaylarında ise, bu hareketi destekleyen bilim adamlarına sert eleştiriler yöneltti.

Aron, Les Sociologues et les instıtutions represen-tatives (“Toplumbilimciler ve Temsil Kurumlan”) adlı denemesinde, klasik toplumbilimin siyasal yapılara gereken önemi vermediğini ileri sürmüş ve siyasal yönetim biçimlerini ekonomik ve sosyal koşullarla açıklamaya çalışan Marx’ı eleştirmiştir. Waber’in görüşlerinden etkilenen Aron, tarihin maddeci yorumuna karşı çıkmış, her siyasal yapının ancak kendi içinde anlaşılabileceğini öne sürmüştür. Yöneten-yönetilen ilişkisini tarihsel-toplumsal düzeyde ele almamış;- bu ilişkiyi tarihte sürekli varolmuş ve varolacak bir olgu olarak değerlendirmiştir. Aron, aynı yapıtında, siyasal yönetim biçimlerinin özerkliğim vurgulamış; kapitalist ve sosyalist toplumlar arasındaki ayırımın ancak bu toplumların siyasal yönetim biçimlerinin farklılığı ile açıklanabileceğini savunmuştur.

Özel Arama Motoru
- Design by Filozof.net