JASPERS, Karl (1883-1969) Alman, filozof. Varoluşçuluk’un kurucularındandır. Varlıktan önce oluş sorununa çözüm aramanın gereğini ileri sürerek insanı düşüncenin odağı durumuna getirmiştir.

23 Şubat 1883’te Oldenburg’ta doğdu, 26 Şubat 1969’da Basel’da öldü. Oldenburg Üniversitesi’nde tıp öğrenimi gördükten sonra 1909’da doktor sanını kazandı. Önce ruh hastalıkları konusunda çalıştı, özellikle ruh sağlığından kaynaklanan insan sorunları üzerinde durdu. Felsefe ve Hıristiyan tanrıbilimiyle ilgilendi. 1916-1921 arası psikiyatri okuttuğu Heidelberg Üniversitesi’nde, 1921’de, felsefe profesörü olarak görevlendirildi. 1948’den, emekliye ayrıldığı 1953’e değin Basel Üniversitesi’nde felsefe okuttu.

Jaspers’in felsefeye yönelimi ruh sağlığı ve ruhbilim alanındaki çalışmalarından kaynaklanır. Önce, ruh sağlığı araştırmalarının tinsel bilimler yöntemine dayandırılması gereğini savunmuş, ruhbilimle ilgili sorunların çözümünde insanın bir bütün olarak ele alınmasını, onun ancak böyle bir tutumla anlaşılabileceği görüşünü ileri sürmüştür. Bu çalışmalarının yanında, felsefeyle ilgili düşüncelerini temellendirirken, Kant’ın bilgi kuramından, yönteminden yararlanmış, evren ve insanın oluşumu sorununa çözüm ararken de Plotinos’tan etkilenmiştir. Öte yandan G.Bruno, Spinoza, Schelling’in Tanrı, evren ve tin konusundaki görüşlerinden, Kierkegaard’ın varoluşla ilgili düşüncelerinden, Nietzsche ve Max Weber’den esinlenmiştir.

Felsefeyle ilgili görüşlerinin çekirdeğini oluşturan Psychologie der Weltanschauungen (“Dünya görüşlerinin Ruhbilimi”) adlı yapıtında ele alacağı sorunları sergiledi, daha sonra Philosophie’de (“Felsefe”) bu sorunları en ince ayrıntılarına değin inceleyerek çözmeye çalıştı. Philosophısche Logik (“Felsefe Mantığı”) ile felsefenin daha geniş bir varlık alanını kapsadığını gösterdi.