Modern ve postmodern felsefe

Tarihsel olarak, teleoloji, Aristotelizm\'in felsefi geleneği ile tanımlanabilir. Teleolojinin mantığı İmmanuel Kant tarafından Yargı Eleştirisi\'nde incelenmiş ve yine Hegel\'in ve çeşitli neo-Hegelci okullarda spekülatif felsefenin merkezinde yer almıştır. Türlerin bazılarının Darwin\'le farklılık taşıdığı düşüncesiyle bir tarih önermektedir. Karl Marx ve Friedrich Engels\'in diyalektik materyalizmi ve şimdi analitik felsefe olarak da - ayrılma noktası, resmi mantık ve bilimsel gerçek değil, \"kimlik\" dir. (Hegel\'in terminolojisinde: \'nesnel ruh\')

Bireysel insan bilinci, özerkliğe ve özgürlüğe ulaşma sürecinde, bariz bir gerçekle başa çıkmaktan başka şansın yoktur: insan ırkına bölünen kolektif kimlikler (dünya görüşlerinin çeşitliliği, etnik, kültürel ve ulusal kimlikler gibi) ve birbirleriyle şiddetli çatışmalarda farklı gruplar kurun (ve her zaman ayarlayın). Hegel, tarihin karşılıklı olarak karşıt görüşlü dünya görüşlerinin ve yaşam biçimlerinin \"bütünlüğünü\" \"hedefe dayalı\", yani tarihteki bir son noktaya doğru yönlendirilmiş olarak düşünüyordu. \"Konu\" ve \"nesne\" nin \'nesnel çelişki\', sonunda şiddet içeren çatışmayı geride bırakan bir yaşam biçimi haline getirilir. İkinci Dünya Savaşı\'ndan sonra önemi azalmış olmasına rağmen, \"bütün olarak tarihi süreç\" in bu hedef odaklı, \'teleolojik\' düşüncesi 20. yüzyıl yazarlarının çeşitli bölümlerinde mevcuttur.

Buna karşın, teleolojik temelli \"büyük anlatılar\", postmodern tutumdan kaçınılır ve teleoloji hikayeleri azaltılan veya göz ardı edilenlere indirgeyici, dışlayıcı ve zararlı olarak görülebilir.

Bu postmodern konuma karşı Alasdair MacIntyre, kişinin bağımsız bir akılcı olarak, bir başkasına bağımlı olması ve birinin katıldığı toplumsal uygulamalar ve gelenekler üzerine kendini anlatma anlayışının kurtuluşun nihai bir iyiliği eğiliminde olduğunu savundu. Sosyal uygulamalar kendilerini dahili mallara yönelmiş olarak anlaşılabilir; örneğin, felsefi ve bilimsel araştırmalar, nesnelerinin gerçek bir anlayışının geliştirilmesi için teleolojik olarak emredilir. MacIntyre\'in \"Faziletten Sonra\" adlı kitabı Aristoteles\'in \"metafizik biyolojisinin\" doğalcı amaç telaffuzunu ünlü bir şekilde attı, ancak o kitabın sosyolojik bir amaçolojisinden daha dikkat çekici bir biçimde, daha geleneksel bir teleolojik doğalcılıkta geçerli olanın araştırılması yönünde hareket etti.