Tef (Def)

Dinî ve dindışı musikîmizde kullanılan bir usul vurma âietidir. Aslı Arabçadan alınan "def" kelimesi ise de, halk ağzında "tef" şeklinde kullanılmaktadır. Ayrıca "dâire" de denmektedir. Tef, bir kasnağın yalnız bir tarafına geçirilmiş ince bir deri ile, biraz enli olan kasnağın yanlarına geçirilmiş birkaç (genellikle sekiz) çift zilden ibarettir. Ziller irice, fakat çok incedir. Kasnak, parmak ve tırnaklarla "fiskelenmek" suretiyle vurulur. Tekke musikîsinde kullanılan ve "mazhar" adı verilen büyük tefler ise zilsizdir. Eskiden umumiyetle fasıl heyetlerinde, yalnız heyetin şefi olan serhânendenin elinde tef bulunur ve fasıl bununla idare edilirdi. Aynı heyette, birden fazla hanendenin tef çaldığı da olurdu. Tef çalan hânendeye "usul-bend (usul bağlayan)", "dâire-zen (dâire çalan)" denir.

Yorum ekle veya Makaleye katkı yap

Uyarı!
Hakaret içeren yorumların yasal takip gereği ip adresleri sistem tarafından kayda alınmaktadır.


Güvenlik kodu
Yenile

Filozof
Özel Arama Motoru
- Design by Filozof.net