Odilon Redon Kimdir, Hayatı, Eserleri, Hakkında Bilgi

REDON, Odilon (1840-1916)

Fransız ressam ve taş baskı (litografi) ustası. İç dünyasını ve fantezilerini yansıtan simgeci (sembolist) yapıtlarıyla tanınmıştır.

20 Nisan 1840’ta Bordeaux’da doğdu, 6 Temmuz 1916’da Paris’te öldü. Çocukluğu Gironde yakınlarında Peyrelebade’de ıssız bir yöredeki aile malikânesinde geçti. Çevresinde duyduğu garip söylenceler ve yaşadığı yalnızlık onu yaşamı boyunca etkiledi. Küçük yaşta müziğe ve resme ilgi duydu. 1855’te romantik ressam Stanislas Gorin’den çizim dersleri aldı. 1862’de ilk resimlerini yaptı. Bordeaux’lu gravürcü Rodolphe Bresdin’den (1825-1885) gravür tekniklerini ve karakalem kullanmayı öğrendi. Ressam olmaya karar verince Paris’e gitti ve kısa bir süre Ecole des Beaux-Arts’da, Jean Leon Gerome’dan (1824-1904) ders aldı. 1868-1869 yıllarında Bourdeaux’da çıkan La Gironde adlı yayın organında sergi eleştirileri yazdı. 1870’te Fransa-Prusya Savaşı’na katıldı. Ertesi yıl döndüğü Paris’te Fantin La Tour’la dostluk kurdu, ondan taş baskı tekniğini öğrendi. İlk taş baskı albümünü 1879’da yayımladı. Bunu Gustave Flaubert’in La lentatıon de Saint Antoine (“Aziz Antonius”) ve Baudelaire’in Les fleurs du mal (Kötülük Çiçekleri) adlı yapıtlarının resimlenmesi izledi. 1884’te Seurat ve Signac’m kurduğu Societe des Artistes Independants’ın (Bağımsız Sanatçılar Birliği) başkanlığını yaptı. 1886’da Belçika’da Les Vingt (Yirmiler) adlı öncü topluluğun ve Paris’te İzlenimcilerim (Empresyonistler) son sergilerine katıldı. 1890’da Mallarme ve öbür simgeci şairlerle dostluk kurdu. 1909’dan sonra çoğu zamanını Paris’in dışında Bievres’ de geçirdi.

Redon, yalnızca siyah beyazı kullandığı ilk karakalem çizim ve baskılarında, düşsel bir dünyanın ürünleri olan insanımsı bitkiler ve böcekleri konu edinmiştir. Bu yapıtlarında çocukluğunun yalnızlığı, ölüm korkusu ve dinsel bir içedönüklük sezilir. Bu eğilimi onu Simgeciler’in öncülerinden yapmıştır. 1890’lann ortalan, dinsel inançları açısından bir dönüm noktası olmuş ve Redon çocukluğunun saplantılarından giderek kurtulmaya başlamıştır. Duygusal açıdan geçirdiği bu değişim yapıtlarına da yansımış, siyah beyaz çizim tekniğinden uzaklaşarak pastel ve yağlıboya kullanmış ve daha çok portre ile natürmortlar yapmaya başlamıştır. Portrelerinde mistik bir yüz anlatımını yansıtırken, özellikle çiçekleri ele aldığı natürmortlarında parlak ve canlı renklerle soyutlamaya yaklaşan bir tavır benimsemiştir. Redon, 1890 öncesi resimleriyle Gerçeküstücüler’in esin kaynağı olmuştur.

• YAPITLAR (başlıca): Resim ve Taşbaskı: Gülümseyen Örümcek, 1881, Ülusal Kütüphane, Paris; Kapalı Gözler, 1890, Jeu de Paume Müzesi, Paris; Düşler, 1891, Ulusal Kütüphane, Paris; Jeanne Chaise Portresi, 1903, Sanat Müzesi, Basel; Buda, ykş. 1905; Siyah Vazodaki Çiçekler, ykş. 1910; Sessizlik, 1911, Modem Sanatlar Müzesi, New York; Uzun Bir Vazoda Kır Çiçekleri Demeti, ykş. 1912, Jeu de Paume Müzesi, Paris. Kitap: A soi-meme. Journal, 1867-1915. Notes sur la vie, l’art et les artistes, (ö.s.), 1922, (‘Kişiye Özel. Günce 1867-1915. Yaşam, Sanat ve Sanatçılar Üzerine Notlar”); Lettres, 1878-1916, (ö.s.), 1923, (“Mektuplar 1878-1916).

• KAYNAKLAR: R.Bacou, Odilon Redon, 2 cilt, 1956; K.Berger, Odilon Redon: Fantasy and Color, 1965.

Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi

Sitede Ara